Jak czytamy w ww. uchwale:

Sprzedaż udziału we współwłasności budynku, tak jak i udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu, prowadzi do przeniesienia na nabywcę takiego udziału prawa do rozporządzania tymi towarami tak jak właściciel.
W związku z tym na gruncie ustawy o VAT taka czynność nie może prowadzić do innych skutków prawnych niż sprzedaż towaru przez jedynego właściciela (użytkownika wieczystego), która niewątpliwie – w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – stanowi dostawę towarów bowiem w jej wyniku dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.

Przyjęcie stanowiska NSA oznacza, że sprzedaż udziału we współwłasności budynku – jako dostawa towaru – podlega opodatkowaniu VAT lub PCC (w wysokości 2%) – w zależności od tego, jaki charakter ma ta nieruchomość (kiedy została nabyta, przez kogo ? itd.).

Do tej pory – jako usługa – czynności te nie były traktowane jako podlegające zwolnieniu VAT. Takie stanowisko (do tej pory) było wyrażane w zdecydowanej większości wyroków. Co ciekawe, sam Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt I FSK 431/10, potwierdził, że udział w nieruchomości nie może zostać uznany za towar.

Uchwała ta prowadzi do nowego określenia zakresu zwolnień VAT na rynku nieruchomości, a tym samym może prowadzić do zwiększenia obciążeń PCC, także z mocą wstecz.

W dn. 1.07.2011 r. zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Rady (UE) nr 282/2011 z dn. 15.03.2011 r.

Nowe przepisy stosuje się bezpośrednio w każdym kraju UE (w tym, w Polsce).

1. Usługi montażu jako usługa z perspektywy VAT

Określono w nim, że gdy usługodawca wykonuje usługę montażu z różnych części, a wszystkie te części zostały powierzone mu przez zleceniodawcę, mamy do czynienia z usługą (montażu), a nie z dostawą towaru.

Już wkrótce powinniśmy się przekonać (śledząc, m.in., wydawane przez organy podatkowe interpretacje), czy rzeczywiście chodzi o 100% montowanych części, czy wystarczy (aby mówić tu o świadczeniu usług, a nie o dostawie towaru), by powierzone części stanowiły najbardziej istotny element produktu.

2. Kształcenie zawodowe – zwolnione z VAT

Za usługi kształcenia zawodowego, zwolnione z VAT, uznawane jest: „nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.”

Dodatkowo, przepis obowiązujący od 1.07.2011 r. precyzuje, że czas trwania kursu jest bez znaczenia z perspektywy zwolnienia. Oznacza to, że nie należy przywiązywać dużej wagi do kryterium „5 godzin”, zawartego w Rozporządzeniu Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3.02.2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych.

3. Numer VAT usługobiorców (przedsiębiorców z innych krajów UE)

Co do zasady, nieobciążanie usługi polskim VAT zostało uzależnione od tego, czy nabywca usługi posiada (zagraniczny) numer VAT. Dodatkowo, numer ten oraz związane z nim dane podatnika należy potwierdzić w drodze elektronicznej.

W związku z powyższym wyrokiem  Minister Finansów wydał w dniu 21 czerwca 2010 r. interpretację ogólną de facto zmieniającą dotychczasowe przepisy.

Obecnie, podmioty zagraniczne, świadczące na terytorium Polski usługi międzynarodowego przewozu drogowego, polegające na okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi w innych państwach członkowskich UE, są zobowiązane do stosowania ogólnych zasad opodatkowania z tytułu świadczenia przedmiotowych usług na terytorium Polski. Podmioty te są zobowiązane do zarejestrowania się w Polsce jako podatnicy VAT oraz do składania deklaracji podatkowych, w których  ten podatek zostanie wykazany (uwzględniając pokonane odległości w kilometrach).